Η Χάρμαινα είναι ένας οικισμός εργαστηρίων βυρσοδεψίας στην άκρη της Άμφισσας. Βρίσκεται λίγο πριν από την απόληξη της πόλης, στο ιστορικό κάστρο των Σαλώνων, εκεί απ' όπου ξεκινούν τα περιπατητικά μονοπάτια που εισχωρούν και αναρριχώνται στους ορεινούς όγκους. Το κέντρο του οικισμού είναι ένα πέτρινο κτίριο – στην πραγματικότητα δεν είναι παρά ένα ανοιχτό υπόστεγο προς τον Νότο.

Όσα μπορεί να εντοπίσει το μάτι μιας αρχιτέκτονα στη γειτονιά που μοιάζει ολόκληρη με σκηνικό παλιάς ελληνικής ταινίας

Η πρώτη κατοικία που αρχιτεκτόνησε ο Άρης Κωνσταντινίδης με την επιστροφή του στην Ελλάδα.

Ανάμεσα στα ψηλά πεύκα, πάνω στα μεγάλα και πλατιά βράχια της αθηναϊκής Ριβιέρας, μια ανάσα από τον Αστέρα, βρίσκονται κρυμμένες οι Παράγκες της Βουλιαγμένης, παλιές παραθεριστικές κατοικίες που προσφέρονταν σε ένα είδος δημοπρασίας προς ενοικίαση κάθε καλοκαίρι.

Ο χρόνος μοιάζει να διαστέλλεται και μας δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε τον τόπο, να συζητήσουμε, να ορίσουμε τον προσανατολισμό χωρίς βιασύνη. 

Tα σπίτια τα κάνουν οι ανθρώποι» μου είχε πει μια ηλικιωμένη γυναίκα σε ένα ακριτικό νησί κάποια χρόνια πριν, εξηγώντας με τον τρόπο της πώς οι τοίχοι και οι στέγες είναι απλώς δομικά στοιχεία.